பணம் பேசுறேன் (103):

 

ஹிங்ஸ்டன் குய்கின் கூறுகிறார்; மகாம்பா சமூகத்தில் ஒரு செல்வந்தரான மனிதர் ஆறிலிருந்து பத்து மனைவிகளை வைத்திருப்பார். ஒரு தலைவர் முப்பதிலிருந்து நாற்பது மனைவிகளை வைத்திருப்பார். மனைவியின் சராசரி விலை மூன்று அல்லது நான்கு பசு மாடுகளுடன் ஒரு காளைமாடாக இருந்துள்ளது. இயல்பாகவே ஒரு தந்தை எவ்வளவு முடியுமோ அவ்வளவை பெற்றுக் கொள்வார், பிறகு பெண் ஓடிப்போனால் தன் பேராசைக்காக அவர் வருத்தப்பட நேரிடும், ஏனென்றால் அப்போது எல்லா பரிசுகளையும் திருப்பிக் கொடுக்கவேண்டும். (டண்டாஸ், 1913)

மேல்புற நைல் பகுதியில் உள்ள டின்கா இழப்பீட்டிற்கென தனியான அளவையை கொண்டுள்ளனர். ஒரு ஆணை கொலை செய்ததற்கு 100 பசு மாடுகளை கொடுக்கவேண்டும் என்று பெயரளவில் இருந்தபோதிலும் பொதுவாக அதற்கு குறைவாகவும் ஏற்றுக்கொள்ளப்படும். தலையில் காயம் உண்டாக்கினால் அதற்கு ஒரு கிடாரி கன்றுக்குட்டியை கொடுக்கவேண்டும். கையை மோசமாக காயப்படுத்தியிருந்தால் ஒரு பசு மாட்டைக் கொடுக்கவேண்டும். காலை முடமாக்கினால் 5 பசு மாடுகளை கொடுக்கவேண்டும். டின்காவில் மணமகள் பரிசாக உள்ள எட்டு அல்லது 10 பசு மாடுகளை தான் ஒரு பெண்ணையோ, சிறுமியையோ கொலை செய்தால் இழப்பீடாகக் கொடுக்கவேண்டும், பெண் மதிப்பு குறைவாக பார்க்கப்படவில்லை, பெண்ணுடைய சமூகத்திற்கு அவளது மதிப்பு அவ்வாறு சீதனமாக கொடுக்கப்படுகிறது

டின்கா ஒரு பசுவை எந்த காரணத்திற்காகவும் துன்புறுத்தமாட்டார். பல பசு மாடுகளின் மதிப்பையுடைய பெண் அங்கு அதை விடக் குறைவாகவே உள்ளார். ஒரு திட்டமிட்ட கொலையை விட விபத்தும், முன் நோக்கம் இல்லாது நேர்ந்த கொலையும் குறைந்த மதிப்புடையவையாக உள்ளது.

மணமகள் இழப்பீடு, இரத்தப்பணத்திற்கான பேரம் ஆகியவற்றுடன் பல சடங்கு நிகழ்வுகளும் அதன் பங்கிற்கு சில பொருட்களுக்கு பாரம்பரிய மதிப்பை சேர்த்துள்ளது.

பல சமூகங்களில், இரத்த உறவுகளை வலுப்படுத்தவும், சமூகத்தில் மேம்பாட்டிற்கான படிகளாகவும் பரிசுகளும், பணமும் தேவைப்படுகிறது. அதற்கு பயன்படுத்தப்படும் பொருட்கள் நாணயம்-பரிமாற்ற ஊடகமாக இல்லாத போதும் அதற்கு நெருக்கமான விளிம்பு நிலையில் உள்ளது.

நியூ கினியாவிலும், போர்னியோவிலும் பூசல்களுக்கு முடிவுகட்டி அமைதி நல்லிணக்கத்தை ஏற்படுத்தும் விதமான சடங்குகள் குறித்த இரண்டு எடுத்துக்காட்டுகளை இறுதியாகக்  கூறவேண்டும்.

இன்றைய காலத்தில் வளர்ச்சியடையாமல் உள்ள சமூகங்களிலிருந்து புராதன சமூகங்களை மீள் நிர்மாணம் செய்வது சரியாக இருக்காது என்றாலும் (செலிக்மேன், 1910) ஆதிமனிதன் அக்கம் பக்கத்தாருடன் அமைதியாக, நட்புறவு நிலையில் இருந்தான் எனும் கோட்பாடுகள் மெலனேசியாவுக்கு பொருந்தாது என்பதை சொல்லமுடியும்.. அதற்கு மாறாக படையெடுப்பதும், போர்புரிவதும் விதிவிலக்காக இல்லாமல் விதியாகவே இருந்துள்ளது. ஒவ்வொரு இனக்குழுவும் மற்றொரு இனக்குழுவுடன் வழக்கமாக சண்டையை தொடர்ந்துள்ளது. ஒவ்வொரு பக்கமும் எவ்வளவு பேர் கொல்லப்படுகின்றனர் என்பது பழிவாங்கும் வாய்ப்பிற்காக காத்துக் கொண்டவாறே எண்ணப்பட்டு கணக்கில் கொள்ளப்படுகிறது. 

(தொடரும்)

 

 

 

  , பொருளாதார அறிஞர் பால் எயின்சிக்கும் மற்றவர்களிடமிருந்து வேறுபடுறாங்க.

(தொடரும்)

 

 இதப்பத்தி பால் எயின்சிக் என்ன சொல்றாருன்னு மொதல்ல கேட்போம்.

பரிணாம வளர்ச்சியின் பழமையான கட்டத்தில் இருந்த இனங்களை புரிந்துகொள்ள முயற்சிக்கும் போது உண்மையான சிரமம் வருகிறது. அவர்களின் அப்போதைய அறிவுசார் தரநிலை மற்றும் அவர்களின் மனநிலை முற்றிலும் வேறுபட்டது. நாம் அவர்களுடன் ஒரே அலைநீளத்தில் இல்லை என்று சொல்லலாம். பணத்தைப் பற்றிய அவர்களின் அணுகுமுறை பல விஷயங்களில் நம்மிடமிருந்து அடிப்படையில் வேறுபட்டது. இந்த வேறுபாட்டை நாம் முறையாகப் பாராட்டாதவரை, ஆதிகாலப் பணத்தைப் புரிந்துகொள்வதற்கான வழிகள் நம்மிடம் இருக்காது..

The real difficulty comes when we have to deal with races at a primitive stage of evolution. Their present intellectual standard and their menality is totally different from ours. We are, so to say, not on the same wavelength. Their attitude towards money differs fundamentally from ours in many respects. Unless we duly appreciate this difference we have no means of understanding primitive money

And I strongly felt the need for supplementing and correcting some existing theories, and even for replacing some of them. In particular I realized the need for laying stress on the non-commercial origin of money and on the possibility of the existence of credit before money, of money before barter and of barter before private property or division of labour in the generally accepted sense of these terms.

Furthermore, I felt the need for putting forward a "social theory" of money, under which money is regarded not as a technical instrument but a social institution providing the driving force in primitive and modern communities alike, even though in a different way. Finally, I had to fill some blanks by elaborating some new theories peculiar to the working of primitive money.

In studying primitive money we encounter some systems of touching simplicity. Peoples without any developed sense of value or capacity for measuring value sell jars and bowls for the quantity of grain or liquid they contain. Weight is exchanged for weight in some communities at the most primitive stage. Thus a slave is worth his weight in salt. We also encounter, however, extremely involved systems requiring a highly developed if one-sided intellectual capacity far above the standard achieved even in the majority of modern communities. We discover among the primitive

மேலும் ஏற்கனவே உள்ள சில கோட்பாடுகளை நிரப்பி திருத்த வேண்டியதன் அவசியத்தை நான் கடுமையாக உணர்ந்தேன், மேலும் சிலவற்றை மாற்ற வேண்டும். குறிப்பாக, பணத்தின் வர்த்தகம் அல்லாத தோற்றம் மற்றும் பணத்திற்கு முன் கடன், பண்டமாற்றுக்கு முன் பணம் மற்றும் தனியார் சொத்துக்கு முன் பண்டமாற்று அல்லது பொதுவாக ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட உழைப்புப் பிரிவினை ஆகியவற்றின் மீது அழுத்தம் கொடுக்க வேண்டியதன் அவசியத்தை நான் உணர்ந்தேன். விதிமுறை.

மேலும், பணத்தைப் பற்றிய ஒரு "சமூகக் கோட்பாட்டை" முன்வைக்க வேண்டியதன் அவசியத்தை நான் உணர்ந்தேன், அதன் கீழ் பணம் ஒரு தொழில்நுட்ப கருவியாக கருதப்படாமல், பழமையான மற்றும் நவீன சமூகங்களுக்கு உந்து சக்தியை வழங்கும் ஒரு சமூக நிறுவனமாக, வேறுபட்ட வழியில் இருந்தாலும். இறுதியாக, பழமையான பணத்தின் செயல்பாட்டிற்கு தனித்துவமான சில புதிய கோட்பாடுகளை விரிவுபடுத்துவதன் மூலம் சில வெற்றிடங்களை நிரப்ப வேண்டியிருந்தது.

பழமையான பணத்தைப் படிப்பதில், எளிமையைத் தொடும் சில அமைப்புகளை நாம் சந்திக்கிறோம். எந்தவொரு வளர்ந்த மதிப்பு அல்லது மதிப்பை அளவிடும் திறன் இல்லாத மக்கள், தானியங்கள் அல்லது திரவத்தின் அளவிற்கு ஜாடிகளையும் கிண்ணங்களையும் விற்கிறார்கள். மிகவும் பழமையான கட்டத்தில் சில சமூகங்களில் எடை எடைக்கு மாற்றப்படுகிறது. இவ்வாறு ஓர் அடிமை உப்பின் எடைக்கு மதிப்புடையவன். எவ்வாறாயினும், பெரும்பாலான நவீன சமூகங்களில் கூட அடையப்பட்ட தரத்தை விட ஒருதலைப்பட்ச அறிவுசார் திறன் மிகவும் அதிகமாக இருந்தால், மிகவும் மேம்பட்ட அமைப்புகளை நாங்கள் எதிர்கொள்கிறோம். பழமையானவற்றில் நாம் கண்டுபிடிக்கிறோம்

ஆரம்பகால பண்டமாற்று முறையின் மிக முக்கியமான மேம்பாடுகளில் ஒன்று, முதலில் ஒன்று அல்லது இரண்டு குறிப்பிட்ட பொருட்களை மற்றவற்றை விட பரிமாற்றத்திற்கு முன்னுரிமையாக தேர்ந்தெடுக்கும் போக்கே ஆகும், அத்தகைய விருப்பமான பண்டமாற்று பொருட்கள் பகுதியளவு அவற்றின் பண்புகளின் காரணமாக ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டன. நிச்சயமாக, சம்பந்தப்பட்ட வாங்குபவர்களின் விருப்பங்களை நேரடியாகப் நிறைவு செய்யும் முதன்மை நோக்கங்களுக்காகவும் அவை பயன்படுத்தப்படலாம். அத்தகைய விருப்பமான பண்டமாற்று பொருட்கள் பரிமாற்ற ஊடகமாக செயல்பட்டன என்கிறார் க்ளின் டேவிஸ்.

 (தொடரும்)